Lisa

Neem ook zeker eens een kijkje op mijn youtube kanaal (zie handige links ->)

Week 9 (26/03-1/04)

Maandag 26 maart: spelletjesdag!
Wow! De laatste schooldagen op Dabee zijn begonnen. Vorige week waren er examens dus mogen er vandaag geen lessen worden gegeven. De kinderen hadden duidelijk nood aan wat rust dus maakten we er een leuke dag van. We deden allerlei leuke spelletjes: buiten met ballonnen spelen, instrumenten bespelen, het liedje ‘You are my sunshine’ zingen, poppenkast spelen, … De kinderen vonden het echt leuk en hadden het echt nodig, volgens mij. Terwijl ik met de kinderen bezig was, had teacher Noëlla de tijd om de examens te controleren. Ze ging na of alles verbeterd was, berekende de procenten en bundelde de examens. Ik voelde mij toch even in het lager onderwijs in plaats van in het kleuter. Kinderen die klaar stonden in een rij met hun rapportje in hun handen net voor de vakantie. In België kan je je dat toch niet voorstellen dat kinderen van vijf à zes jaar examens moeten maken? Toen ik de examens nakeek, heb ik toch ze wel even vergeleken met België. Eigenlijk leek het een beetje op oefenblaadjes die wij geven in de derde kleuterklas. Dat doen we om te weten of de kleuter schoolrijp is om naar het eerste leerjaar te gaan. Het enige grote verschil is dat ze hier echt bestempeld worden als examens en ook effectief punten krijgen. (Competentie: kennis hebben van de beroepsuitoefening in andere landen)

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

In de namiddag kreeg ik van teacher Noëlla mijn evaluatie. Ze wou die samen met mij overlopen om te kijken of ik met alles akkoord ging. Op het eerste zicht zag het er heel goed. Toen ik verder las en alle commentaren bekeek, was het super positief. Ik was blij met de feedback die ik had gekregen en las zelfs enkele keren dat ze iets van mij had bijgeleerd. Vandaag hoorde ik dat teacher Noëlla zelf nog bezig is aan haar studies. Binnen 2 jaar krijgt ze haar diploma als leerkracht en ondertussen werkt ze als juf hier op Dabee. Tijdens ons gesprek ging ik iets verder in op mijn gegeven projecten: wat ze er van vond en hoe ze het verder ziet in de toekomst. (Competentie: maatschappelijke betrokkenheid tonen) Ze was heel positief over het hoekenwerk. Ze vond het een origineel concept en ook gemakkelijk wanneer je met een aantal kinderen eens iets individueel wilt uitvoeren. Bij het muzisch project viel haar de poppenkast het meeste op. En aangezien de poppen op Dabee blijven, wil ze dit heel graag verder gebruiken. De andere leerkrachten waren er ook vol lof over en willen zelf ook poppenkast spelen wanneer wij er niet meer zijn. Dat vond ik echt super om te horen. Ik heb echt veel te danken aan teacher Noëlla. Het was een ervaring om nooit meer te vergeten en het zat vol avonturen die ik in België nooit had kunnen meemaken. Hierover schrijf meer ik in mijn volgend blogbericht!

Dinsdag 27 maart: beach day!
TUESDAY – BEACH-DAY. Vandaag gingen we met de kleutertjes richting ‘Diani beach’. We spraken af met de teachers op het strand. De kleuters kwamen met de bus en wij stonden ze op te wachten op het strand. Wat een moment om 56 kinderen en vier teachers uit een bus te zien stappen die voorzien is van 24 plaatsen… De kinderen werden verlost van hun boekentasje en schoenen en liepen het strand op. Sommigen hadden de zee nog nooit gezien waardoor ze wat bang waren voor het water. We speelden verschillende strandspelletjes zoals tikspelletjes, overloopspelletjes, estafettespelen en zoveel meer. De teachers leerden ons dansen en zingen op Afrikaanse wijze en de kinderen konden er ook wel wat van. Mijn zus werd vandaag 26 jaar en ook hier hebben we dat gevierd. De kinderen en teachers hebben een reuze taart gemaakt en zongen tal van liedjes voor mijn zus. Over de middag kwamen mama Nasra en teacher Noëlla met het middageten. Ze hadden speciaal voor de uitstap ’pillow’ gemaakt, een feestmaaltijd met vlees. We kregen ook onverwachts bezoek van een aap. Sommige kinderen verloren er hun pillow aan, maar gelukkig was er voldoende zodat zelf mister monkey kon blijven eten.  De aap had het precies iets minder goed met teacher Noëlla, hij liep enkele keren met haar schoenen weg, maar gooide ze na een tijdje gelukkig terug naar benden. In de namiddag gingen we door met spelletjes spelen en voor we vertrokken, mochten een aantal groepsfoto’s natuurlijk niet ontbreken.
Wat een tijd, wat een kinderen, wat een sfeer…

Woensdag 28 maart: laatste schooldag?
Laatste schooldag op ‘Dabee Baraka Kids School’. Met een gewrongen gevoel vertrokken we richting Dabee. Onderweg haalden we nog wat fruit op voor de kinderen die ze samen met de muzungu’s ( = blanken) konden opeten. We worden hier vaak aangesproken met muzungu, zij vinden het grappig en wij kunnen weer een woord Swahilli meer! Iedereen blij. We werden zoals gewoonlijk weer hartelijk ontvangen. We brachten samen de laatste schooluren door, aten samen en voor we aan het echte afscheid konden beginnen, zeiden ze dat ze nog een ‘surprise’ hadden voor ons. De surprise was wel nog onderweg en zou er pas morgen zijn. Daarom werd het afscheid een dagje opgeschoven. Voor ons geen enkel probleem want het afscheid verschuiven we maar al te graag. Dus nadat we samen gegeten hadden, gingen de kinderen slapen en verlieten wij Dabee. Geen nood, morgen gaan we opnieuw! 😉

DSC09912.JPG

Donderdag 29 maart: LAATSTE DAG 😥
Oké, nu is het echt de laatste dag op Dabee. De kinderen werden vandaag naar school gebracht om hun rapporten op te halen. Wij kwamen aan en opnieuw werden we onthaald met eten. Gelukkig dat mama Nasra zo goed kan koken want eten krijg je hier zeker niet tekort. Er werd een meeting gehouden met alle teachers. (Competentie: samenwerken en netwerken) Waaronder ook wij, iets tegen elkaar mochten zeggen. Wat we zullen missen, waar we dankbaar voor zijn, … De meeting werd geopend met een Engels lied die ze hadden geleerd in de kerk. Een lied over hoop en nieuwe mensen leren kennen. Erg toepasselijk voor deze ervaring. We kenden het lied niet, maar kregen een blad met de lyrics onder ons neus geschoven en zongen luidkeels mee. Nadat we enkele woorden wisselden en we begonnen te merken dat de tijd inkortte, kwamen de teachers met het mooiste cadeau dat we konden wensen. Een lasso (doek), met de naam van de school erop genaaid en eronder ‘Karibu Tena’. Of ‘Welkom terug’. Een mooier afscheid hadden we niet kunnen wensen. Maar niet gevreesd, Kenia is nog niet van ons af. We komen sowieso terug en bezoeken zeker en vast Dabee opnieuw ♥ (Basiscompetenetie: De leraar als lid van een schoolteam)

Op Goede Vrijdag sloten alle scholen en in het weekend maakten we de mangroves onveilig. Meer info hierover op de Facebook pagina van Valerie en ik!

Week 8 (19/03-25/03)

Maandag 19 maart: lesdag 
Een nieuwe week met nieuwe situaties en nieuwe momenten om neer te schrijven. De laatste lesweek is er dan toch gekomen. Hoe snel kan de tijd gaan? De boodschap is dus om te genieten van de laatste momenten. Ik ging deze week verder met het ontwikkelen van een muziek project. In science ging ik aan de slag met een paar typische instrumenten die op de school aanwezig waren. De drum en de shakers. Ze vielen in de smaak bij de kinderen en bij de leerkrachten. Je merkt al meteen dat de kinderen hier heel muzisch zijn aangelegd. Als je hen de kans geeft om muziek te maken kunnen ze echt heel ritmisch werken. Zo mochten ze allemaal eens naar voor komen en het instrument bespelen. Ondertussen koppelde ik er de namen en de manier van gebruiken aan in de les science. (basiscompetentie: De leraar als innovator en onderzoeker) Neem ook zeker eens een kijkje in de rechterkolom bij de handige links, daar vind je mijn youtube kanaal waar meer filmpjes te zien zijn.
Tijdens de outdoor was het tijd om wat stoom af te laten. De kinderen zitten soms echt langer dan 2 uur aan een stuk achter hun banken dus eens naar buiten gaan kan geen kwaad. Valerie bracht enkele ballonnen mee van thuis en daarmee gingen we aan de slag. De juffen vertelden dat het de eerste keer was dat ze met een ballon mochten spelen. Dit was er ook aan te zien. Ze liepen met de ballonnen van de ene naar de andere kant en probeerden omterhoogst hun ballon te krijgen.
Later gingen we naar buiten om te experimenteren met lege petflessen. Hoe de kinderen daar ritme mee creëerden was geniaal.

Dinsdag 20 maart: laatste lesdag…
De laatste lesdag toch niet? Misschien wel. Dus dubbel en dik genieten! We hebben vandaag een instrument geknutseld. Wat een uitdaging. De ene opdracht was al iets uitdagender dan de andere maar plezier hebben ze zeker gehad. We maakten een shaker, een klepper en een gitaar. Omdat de gitaar bekleven met crèpepapier te moeilijk was ging ik met de kinderen samen aan de slag om het gat erin te maken en de elastieken te bevestigen. Volgende week gaan we ermee aan de slag.. hopelijk valt het evenveel in de smaak als het maken ervan.
Om 10 uur klopte er plots iemand op de deur. Madame eunice was daar met een cadeautje. We hadden haar vertelt dat we chapatti hadden gemaakt, een typische pannenkoek van langs hier. Ze hebben hier eens goed gelachen toen we vertelden hoe we dit ineen hadden geflanst. Koud water en zonder olie was blijkbaar geen goed idee, waardoor we een crispy harde pannenkoek kregen. Madame eunice had er zoveel plezier in gehad dat ze dinsdag zelf chapatti had mee gebracht om ons te tonen hoe het er wel moest uitzien. En om ons echte Kenianen te maken houden we vrijdag nog een kookworkshop waarbij de teachers ons nog een paar lokale gerechten zullen aanleren.
Dinsdagnamiddag zat onze dag ook vol gepland. Nadat we onze projecten nogmaals uittesten, gingen we samen met teacher Kazia (babyclass) naar de printshop. We kregen een echte dabee t-shirts! Zo horen we er net bij zoals iedereen! 😉

DSCN7133.jpg

Woensdag 21 maart: bezoek Mabayani
Oh, Geen dabee vandaag. Maar wel een onvergetelijke trip met Dolly. We vertrokken om 8uur in de ochtend richting Mobayani. Een naar horen zeggen heel arm schooltje waar sunshine4kids sinds kort zijn vleugels over gespreid heeft. Na een toch wel bewogen rit van 3 uur kwamen we aan in het verre Mabayani. We waren onderweg versteld door de mooie uitzichten, kleine dorpjes en naar ons weten onmogelijke wegen voor de auto. Toen we aankwamen trokken we onze ogen nog weider open.. Gebouwen waren er amper te zien maar het domein was prachtig. De dansende kinderen maakten het totaalplaatje af. We gingen eerst kijken tot bij de nieuwe toiletten. De ouders van de kinderen maakten een grote, diepe put waarop later toiletten moeten komen. Daarna kregen we een plaatsje in de schaduw om te kijken naar het optreden van de kinderen. Ook wij mochten daarna onze dansmoves nog eens bovenhalen. Later werden we rondgeleid door de klaslokalen. Meer dan een ruwbouw was er eigenlijk niet te zien. Banken hadden de meeste klassen niet en materiaal ontbrak er al helemaal. Met het ingezamelde geld die alle studenten hier thuis verzameld hadden hebben we een gezamenlijke pot gemaakt. Samen zijn we met Dolly naar de winkel geweest en het hoogstnodige materiaal voor de kinderen aangeschaft, zodat ze toch de lessen kunnen volgen.
Het was mooi om te zien dat een school met zo weinig middelen zo creatief en zoveel inzet vertoont. Het gebouw op zich was al magnifiek in elkaar gestoken en de kinderen waren zo blij om bezoekers over de vloer te krijgen.
Omdat we nog een rit van 3uur voor de boeg hadden zijn we na de lunch teruggekeerd richting huis. We waren reeds 2uur onderweg toen plots de banden van de auto er een stokje voor staken. Oja, lekke band! Gelukkig waren we net op een druk punt en waren er veel mannen om ons te helpen. Na een 45 minuten konden we terug vertrekken.
Zoals Pascale het zou zeggen: T.I.A. (This is Afrika) 😉

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Donderdag 22 maart: examens
Opnieuw naar Dabee, opnieuw examens. De kinderen krijgen hier +/- om de maand een examenperiode. Aangezien de school volgende week al dicht gaat zijn de examens dus deze week gepland. In de voormiddag is er buiten examens maken niet veel gebeurt. Omdat het hier allemaal ‘raka raka’ moet gaan, wat dus zeer snel betekend, hadden we geen tijd voor assembly of een lange break. In de namiddag mochten we ook geen activiteiten meer uitvoeren want de kinderen moesten een volledige namiddag slapen. Ondanks de examensfeer vind ik de momenten op dabee fantastisch. Ik krijg een hele hechte band met de kinderen en ik kan alles vragen aan mijn mentor. De schoolsfeer is ook zo top, echt spijtig dat de schooldagen hier al ten einde lopen..

Vandaag hoorden we een vreemd verhaal. Plots opende teacher Kazia een mond van 1 van de kleuters en vroeg of we wilden kijken of de huig (het lelletje achteraan in je mond) aanwezig was. We vonden het een vreemde vraag maar voerden het gewoon uit. Raar maar waar, de huig was verdwenen. We waren een beetje in paniek en vroegen aan de juf of dit normaal was. Ze vertelde ons dat dit een gewoonte is  hier. Als klein kind word je de huig afgeknipt wanneer je ziek bent. Omdat zij erin geloven dat wanneer je die wegneemt, geneest. Ze vroeg onze mening over deze ingreep. Ik wist niet meteen wat antwoorden en zei dat ik geschrokken was. We gingen eerst na hoe het gebeurde. Blijkbaar knippen ze eerst de huig door en daarna wordt er zout in de mond gegooid om de wonde te genezen. Ik legde eerlijk uit aan de juf dat het bij ons niet gedaan wordt en dat ik het ook maar een vreemde ingreep vind. Maar als dit hier een gewoonte is en de kinderen er geen gevolgen van dragen, ik het niet zo erg vind. Zelf is mijn juf de huig ook afgeknipt. Ze zei dat ze zich er niets meer van kan herinneren en er ook geen last van heeft. (Competentie: een eigen mening vormen over maatschappelijke of internationale onderwerpen)

Vrijdag 23 maart: examens
‘Wow, is it already friday? We will miss you in the weekend.’ Hoor ik mijn mentor zeggen. Ze zijn hier zo vriendelijk en gastvrij. Een plezier om hier elke dag terug te komen.
Vandaag opnieuw examens. De laatste hoop ik, zodat we maandag nog een toffe dag kunnen beleven vol muzische elementen. Na een voormiddag doorwerken aan de examens was het in de namiddag tijd voor ontspanning. Terwijl dat de kinderen aan het slapen waren hebben de leerkrachten hun beste kookskills naar boven gehaald. Samen maakten we chapatti en mandasi! Lekker om te eten als ontbijt, middagmaal, avondmaal of zelfs ’s nachts zeiden de juffen al lachend. Het is tof om zoveel nieuwe dingen te leren kennen en te ontdekken. Dankzij ons juffen worden we nog echte Afrikaanse meisjes! 😀
Vandaag werden we ook ondergedompeld in een nieuwe taal. Onze leerkrachten lieten ons enkele woorden zeggen in het swahilli’s en wij lieten hen dingen verwoorden in het nederlands. We hebben veel gelachen en hebben er toch enkele woorden van opgestoken.  (competentie: een vreemde taal spreken)

Woordenboekje:
Tot morgen: tuonane kesho
Oké: Sawa Sawa
Lekker: muzuri
Zwanger: mimba

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Week 7  (12/03-18/03)

Wat een fantastische week heb ik er weer opzitten. De dagen vliegen voorbij en voor je het weet nadert het einde genadeloos. Die gedachten zetten we nog even opzij en blikken terug op een week met onvergetelijke momenten.

DSCN6890 (2).JPG

Maandag 12 maart: start van het project nummer 2
Bij de start van week 7 konden de teachers ons nog maar eens bekoren met iets lekkers. Zelfgemaakte samosa’s. Een omhulsel dat lijkt op bladerdeeg gevuld met erwten. Je kan ze ook vullen met andere zaken zoals, groenten, vlees, kip, aardappelen en noem maar op. Een lekkere Keniaanse specialiteit!

Deze week startte ook project nummer 2. Muzisch werken in de klas. Ik had het gevoel na de observatieweek dat de kinderen niet echt muzisch bezig waren. De lessen muziek, beweging en wero vielen dan ook vaak weg. Wiskunde en taal kregen hiervoor altijd voorrang. Wanneer ik de lessen overnam en af en toe iets muzisch deed had ik wel het gevoel dat de kinderen het leuk vonden. Zoals met Filou, de klaspop tijdens mijn les taal. Dus besloot ik om een 2tal weken het muzische volledig te laten overnemen. Samen met teacher Noëlla ging ik aan de slag om ideetjes op te doen omtrent het muzische te integreren in de gewone lessen wiskunde en taal. Er kwamen toffe ideetjes uit zoals het integreren van een klaspop, tellen op muziek of +-oefeningen met klappen, stampen of op andere manieren op te lossen. Ook van thuis had ik enkele poppenkastpopjes verzameld en gingen we samen 2 weken lang, elke dag een verhaal vertellen.  (basiscompetentie: Innovator en onderzoeker)

Zo gezegd zo gedaan voerde ik deze week al enkele van de muzische projecten uit. De poppenkast was een groot succes, we deden het dan ook meteen voor alle 3 de klassen. De kinderen waren er verzot op en door achterna vragen te stellen hadden we het gevoel dat de oudere kinderen het wel begrepen hadden. Daardoor gaan we hiermee door tot eind volgende week. Ik startte deze week met Valerie maar volgende week staat de poppenkast gepland samen met teacher Noëlla. Verder leerde ik de kinderen het lied ‘you are my sunshine’ aan. Nog een moeilijke klus maar met veel te oefenen komen we er wel. Ze kennen toch al de eerste 3 zinnen na week 1 ;). Zo merk je dat Engels niet hun thuistaal is en de drempel om de woorden te onthouden van het lied groter is. Wanneer je in België een lied aanleert zingen de kinderen spontaan mee en zijn ze heel snel mee met het ritme. Hier was de eerste les muziek toch wat aftasten. De kinderen keken me vreemd aan en waren niet meteen enthousiast. Gelukkig veranderde dit naar mate de tijd. (competentie: kennis hebben van de beroepsuitoefening in andere landen)

Dinsdag 13 maart: generale repetitie
Om in de sfeer te blijven brengen we de tijd tijdens outdoor nu door al dansend. We repeteren een ‘dansje’ voor onze bezoekers. Want morgen komen de medestudenten een kijkje nemen op Dabee. De macarena, chuchuwa en de vogeltjesdans vallen hier al zeker in de smaak. Verder lopen de dagen hier zoals in België. We genieten hier ook af en toe eens van een druppeltje regen. Maar we kunnen zeker niet klagen want onze driver, Djoema, brengt ons elke dag veilig en droog naar school.

In de lessen beeld hebben we iets geknutseld om de studenten morgen te ontvangen. De kinderen bestempelden de letters ‘welcome in pp1’, volgens een bepaald patroon. De kinderen waren heel enthousiast en hopelijk valt het de medestudenten morgen op!

Woensdag 14 maart: THE DAY – visitors
De grote dag! Vandaag komen onze medestudenten Dabee onder de loep nemen. De leerkrachten en de directrice toverden heel de school om tot een paradijs. De klassen werden herschikt, één klas werd zelfs omgebouwd tot lunchruimte voor ons allemaal. De keuken werd gepoetst en er werd een speciale maaltijd klaargemaakt. Pilow met vlees, gekookte rijst met lekkere kruiden en geitenvlees. Wanneer de medestudenten aankwamen waren de reacties vooral dat het een klein maar gezellig schooltje was en dat de kinderen er zo schattig uitzagen. We hebben eerste samen geluncht en daarna hebben we met z’n allen de geoefende dansjes uitgevoerd. Een hele leuke namiddag en ik denk dat iedereen zich geamuseerd heeft!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Donderdag 15 maart: drukke lesdag
Aangezien we het einde naderen, waren Valerie en ik aan het brainstormen over onze laatste lesdagen. Omdat we op de kalender zagen da we eindigden met een examen gingen we vragen aan Madame Eunice om de examens 1 dag te vervroegen. Zodat we niet moeten eindigen met een examen en een toffe laatste dag kunnen beleven. Toen we erover begonnen viel het haar plots op dat de kalender niet zo goed ineen zat. De examens stonden te laat gepland waardoor er geen tijd meer zou zijn voor het verbeteren en het opmaken van de rapporten. Dus werd de volledige kalender aangepast en starten de examens komende woensdag. Het was even nadenken hoe we het gingen aanpakken met onze projecten aangezien er een halve week wegviel maar we kunnen dit gemakkelijk oplossen door in de namiddag onze projecten verder te zetten. (Competentie: zich flexibel opstellen)

Verder die dag hadden Valerie en ik besloten om watermeloen mee naar school te nemen voor de kinderen. Dus sneden we samen met de teachers de meloen terwijl de kinderen sliepen. Het was eens iets anders dan elke dag chips of chocolade als snack.
Vorige week vroeg Madame eunice ons om op de muren de namen van de klassen aan te passen. Door het nieuw curriculum heten de klassen nu niet meer KG1 en KG2 maar PP1 en PP2. Een afkorting voor pre-primary. Dus hiermee zijn we deze week ook gestart en werken we volgende week af.

Vrijdag 16 maart: mooie afsluiter van de week
Op vrijdag gingen we naar Dabee Down. Top locatie om met de kinderen spellen te spelen. We splitsten op in 2 groepen. Ik nam babyclass voor mijn rekening en Valerie PP1 en PP2. We speelden met de ballen, tekende hinkelparcours en speelden Chinese voetbal. Volledig uitgeput keerden we terug naar Dabee. De kinderen kregen hun lunch en gingen slapen.
Erna hebben we een verjaardag gevierd. Wat een hilarische taferelen vinden hier plaats. Jerome werd beschilderd met zijn eigen cake en wij werden door de jarige precies gevoederd. Het viel me op dat dit volledig anders werd gedaan dan bij ons in België. Bij ons wordt er niet echt ‘gespeeld’ met eten en krijgen de kinderen voorrang op de juffen. Hier verloopt dit totaal anders. Wij kregen als juffen 2 grote stukken en de kinderen amper een proevertje. Zo zie je dat zelfs in de kleine dingen het verschil groot kan zijn. (competentie: multiperspectiviteit)

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Week 6 (05/03-11/03)

Ik denk dat ik deze week het best kan vergelijken met een emotionele rollercoaster. Van intens geluk tot verdriet en omgekeerd. Ik zal de week even schetsen om mijn gevoel beter uit te drukken:

Dinsdag 6 maart: stille dag 

Na het schokkende nieuws van maandag raapte ik al mijn moed samen en vertrok ik naar school. Eenmaal aangekomen kwam ik eerst madame Eunice tegen. Ze riep me in de office en vroeg hoe het met me ging. Vooraleer ik kon antwoorden, zei ze: “Hopelijk heb je deze nacht genoeg gehuild en kan je nu met een glimlach voor de klas staan en lesgeven.” Ik weet niet goed meer wat ik op dat moment antwoordde, maar ik liep zo snel door als ik kon. Het kwam hard aan dat er geen tijd werd gemaakt voor hoe ik mij voelde. Ik kwam in de klas en teacher Noëlla zei geen woord, ook de kinderen en de andere teachers waren erg stil. Ik ging aan mijn bureau zitten en wachtte tot het assembly startte, maar niemand vertelde me iets. Na een tiental minuten werden de kinderen naar het toilet gestuurd en kwam teacher Noëlla mijn richting uit. “Je kan starten met de les taal”, zei ze. Mijn ogen werden dubbel zo groot. Lesgeven? Waarom? Moeten we niet eerst alles uitleggen aan de kinderen, dacht ik, even praten hoe zij zich voelen of tenminste even stilstaan bij het afscheid. Ik ging de confrontatie aan en vroeg aan teacher Noëlla waarom we niets rond het afscheid deden. “De kinderen weten het al, sommige praten er over, anderen niet. Ze moeten maar thuis praten.” Ik vroeg om met de kleuters iets te mogen maken en dus de taalles even uit te stellen. Ik stelde voor om een tekening maken zodat ze daar hun gevoelens kwijt konden. Na wat geaarzel liet ze mij toch doen. De kinderen maakten een tekening voor Ibra en Rosaria, erna ben ik die gaan afgeven aan de ouders. Na deze ‘les’ startte teachter Noëlla met het lied ‘Happy little children’. Bij mij kwam dat over alsof gevoelens hier helemaal geen prioriteit zijn om over te praten. Later die dag kwam Dolly langs om hoogte te nemen van de situatie. Zij raadde me aan om de rest van de dag geen les meer te geven. De kinderen hadden rust nodig om alles te verwerken. Dus de rest van de dag hebben de kinderen vrij gespeeld, geknutseld of geslapen. Wat een dag… Ik heb eigenlijk niet veel zin om er verder op terug te blikken.

 

Woensdag 7 maart: hervatting van de lesdagen
Vandaag hervatten we de lessen opnieuw. Misschien geen slecht idee om terug in het dagelijkse ritme te komen. De eerste lessen deden toch wat raar. Ik had ook het gevoel dat ik weinig kon verdragen en heel prikkelbaar was. Gelukkig was Valerie er die mij bijstond zodat ik af en toe eens mijn hart kon luchten. Ook vandaag botste ik een aantal keer op het grote cultuurverschil. Geen idee welk gevoel dit bij me opwakkerde, maar het voelde als een mengeling van woede en verdriet. De kinderen in de klas werden zo snel mogelijk verplaatst. ‘Zodat het niet zou opvallen dat Ibra en Rosaria er niet meer waren.’ Ik hoorde de kinderen in het Swahilli, hun thuistaal,  onderling praatten. Ik vroeg om stilte. Ik kreeg te horen van teacher Noëlla dat ze bezig waren over het feit dat Tasha niet meer op haar juiste plaats zat, maar dat het de plaas van Ibra was. Mijn hart werd precies in 1000 stukjes gescheurd. Hoe kan zo’n belangrijk, overheersend onderwerp zomaar langs de kant geschoven worden? Zo merk je wel dat de leegte van Ibra en Rosaria leeft onder de kinderen, maar jammergenoeg werden alle gesprekken en gevoelens afgeblokt met “It’s not true”. Na enkele opmerkingen over hoe we een vals masker moesten opzetten voor de andere kinderen werd het mij allemaal wat te veel. Ik ging woensdagnamiddag naar huis met zoveel woede, onbegrip, maar vooral veel verdriet.

In de namiddag ging het bezoek van onze school niet door. Het werd verplaatst naar volgende week waardoor we deze woensdag naar Shikamana school gingen. De school waar Dafne (AP Antwerpen) en Jente (Vives Brugge) stage lopen. Het was een verrassend bezoek. Grote school en hele mooie gebouwen. De chef, Simon, heeft heel lekker voor ons gekookt en het was een hele mooie rondleiding. We werden in de klassen waar de medestudenten stage lopen zeer hartelijk ontvangen. Ze dansten voor ons en we mochten zelf ook eens onze mooiste dansmoves boven halen.

Donderdag 8 maart: lesdag
Ik besloot om vandaag in te gaan op mijn bedenken van het afscheid. Ik kon het nog steeds niet vatten waarom er zo’n taboe werd gemaakt van het overlijden. Tijdens de break zag ik teacher Kazia van babyclass alleen buiten zitten. Ik ging in op afgelopen week. Ik vertelde hoe ik mij voelde bij de uitspraken die gedaan werden en over hoe het bij ons in België wordt aangepakt, zodat ze begreep waarom ik het hier zo moeilijk mee had. Teacher Kazia heeft een zus in de U.S.A, ze begreep dus maar al te goed dat het voor ons een shock is om dit mee te maken. Ze had al tientallen gesprekken gehad met haar zus over hoe de Afrikaanse cultuur in elkaar zit. Maar het blijft de cultuur waar zij in leeft. Ze vertelde mij dat we blij mochten zijn dat Ibra en Rosaria zo vroeg tot bij God geroepen waren en dat ze op hun leeftijd hem al mochten ontmoeten. Hoe mooi het wel niet is dat ze samen op de wereld gekomen zijn en ook samen terug weggaan. God zal wel een reden hebben waarom het nu hun beurt was.
Dit kwam op het moment zelf niet helemaal binnen. Maar als ik er nu aan terugdenk, begrijp ik aan de ene kant hun cultuur wel. Het is mooi om te denken dat ze nu al bij God zijn, maar het blijft toch een pijnlijk afscheid. Als je dit dan vergelijkt met België is dit zo’n groot verschil. Waarschijnlijk ook daarom dat ik zo geladen heb gereageerd op hun mening. In onze kleuterklassen staan praten en gevoelens centraal zodat het verwerkingsproces in werking kan treden. Hier vinden ze het beter om erover te zwijgen. Ik respecteer wel hun geloof en manier van denken, maar op sommige momenten heb ik het er wel moeilijk mee. (Competentie: een eigen mening uiten over maatschappelijke of internationale onderwerpen)

Zoals iedereen wel weet, loopt de tijd door zonder dat je het beseft. Ook op school liepen de lessen die dag gewoon verder. In de namiddag werd het dringend tijd om mijn project weer op gang te trekken, namelijk het hoekenwerk in de kleuterklas. Met verzameld en gevonden materiaal in de kasten op school stak ik samen met teacher Noëlla het hoekenwerk ineen. Zo werden er blokjes, parels, magneten, wiskunde en taal in 1 groot hoekenwerk gegoten. Jammer genoeg heeft teacher Noëlla het hoekenwerk nog niet gezien omdat ze telkens in dat uur naar huis gaat. Ik hoop volgende week meer de kans te krijgen om het ook effectief samen uit te werken met haar. Volgende week loopt het hoekenwerk nog door dus meer info over de evolutie daarvan volgt! Ik was alvast erg blij over de eerste keer hoekenwerk. (Basiscompetentie: De leraar als innovator en onderzoeker)

Vrijdag 9 maart: uitstap Diani Kiddies
Op de laatste schooldag van de week maakten we een uitstap met de kinderen naar Diani Kiddies. Dat is een zwembad met glijbanen en een springkasteel. Even eropuit gaan, hadden we allemaal nodig. De kinderen leerden zwemmen wat voor sommigen de eerste keer was. We hadden ogen tekort om alle kinderen in de gaten te houden, maar ik ben er zeker van dat de kinderen zich één voor één rot geamusseerd hebben, en wij natuurlijk ook! Het was echt een leuke afsluiter van de week.

Geloof het of niet, maar vandaag zijn we al in de helft! Nog een grote maand en dan zit het avontuur er hier al op. Gelukkig denken we daar niet te veel aan want we willen nog lang niet terug naar huis!

Tot volgende week!


Voor eeuwig samen… ♥

Donkere wolken bereikten dabee..
Maandag 5 maart, een datum die niet snel uit mijn geheugen zal verdwijnen. Deze ochtend werd ik ziek wakker. Door het niet 100% goed voelen in mijn vel besloot ik thuis te blijven. Om 16:30 kwam Valerie zoals gewoonlijk terug thuis van school. Ik zag aan de blik in haar ogen dat er iets niet klopte. ‘Lisa het gaat echt niet goed op Dabee’ hoorde ik ze zeggen en de volgende minuten stond het leven even stil. ‘zondagochtend zijn 2 kindjes van je klas omgekomen in een woningbrand’
Alles spookte door mijn hoofd. Ongeloof, niet begrijpend en emotioneel staarde ik voor me uit. Wachtend op de woorden ‘t’is geen waar ze Lisa’ maar jammer genoeg kwamen deze niet aan
Minuten lang rolden tranen langs mijn wangen. Hoe moet dit vandaag geweest zijn op school? Hoe is het gebeurd? Hoe voelen die ouders zich?
Ik wist niet hoe te reageren. Ik was heel blij dat Valerie er was om mij wat op te vangen en de situatie te schetsen. Ik kreeg te horen dat het over Ibrahim en Rosaria ging. Een vierjarige tweeling uit PP1, het klasje waar ik stage loop. Zondagochtend vatte een elektriciteitspaal vuur die aan de slaapkamer van de kindjes paalde. Het vuur nam de overhand en de kinderkamer werd het eerste slachtoffer. Jammer genoeg viel er niets meer te redden. Alle hulp kwam te laat. Deze ochtend stonden dan ookal veel buurtbewoners aan het huis van de ouders om een groet te brengen aan de mama en papa van de overleden kinderen
Hoe het er aan toe gaat op dabee was moeilijk te beschrijven zei Valerie. Ik vrees dat ik morgen eerst zelf de confrontatie moet aangaan vooraleer ik er mijn gevoel kan opplakken. Met veel emoties ga ik vanavond slapen in de hoop morgen meer antwoorden te krijgen
Rust zacht kleine Ibra & Rosaria ♥

Afbeeldingsresultaat voor overlijden kind


Week 5 (26/02-4/03)

Maart.. dit wil zeggen dat maand 1 er al op zit.. De tijd vliegt wanneer je het naar je zin hebt..

Dinsdag 27 februari: lesdag
Deze week startten we pas op dinsdag. De mid-term duurde namelijk tot maandag 26 februari. Ik zag het volledig zitten, want ik had namelijk wat energie opgedaan in het verlengd weekend. Enkele ideeën besproken met de medestudenten en Celine, onze begeleidster vanuit Vives. Hoe neem ik het probleem van de taalbarrière aan? Hoe ga ik om met de lessen wiskunde die niet willen lukken? Hoe werk ik mijn project uit rond hoekenwerk in de kleuterklas? Na dit weekend kreeg ik antwoorden op deze vragen. Waardoor ik met volle moed aan deze lesweek kon starten.

Het ‘probleem’ met de taalbarrière viel eigenlijk gemakkelijk aan te pakken. Back to basic! Ik startte de lessen taal vanaf niveau 0. Ik probeerde een evenwicht te zoeken tussen het Swahilli’s en het Engels. Ik ging opzoek naar basic woordenschat die ik hen kon aanleren in het Engels door de vertaling ervan te vragen aan de juf. Ik legde de woorden uit in het Engels. Daarna speelde de juf de Swahillise vertaling door en zo hoopte ik dat de link naar het Engels sneller kon gelegd worden. Ik bleef verder werken met prenten en voorwerpen uit de klas. Ik zag in ieder geval al evolutie naar het eind van de week. (Competentie: taalstrategieën hanteren)

DSC09263.JPG

We kwamen de dinsdag aan op school en merkten dat er iets niet goed zat. Er werd een meeting ingelast door Madame Eunice, de directrice. Ze had geen goed gevoel meer over de school en moest dringend iets van het hart. De kinderen kwamen niet deftig meer naar school, ze spreken amper Engels en de materialen worden hier niet verzorgd, zoals de agenda’s, boeken en potloden. De kinderen kennen geen beleefdheid of andere sociale vaardigheden, aldus Madame Eunice. Ze wou dus verandering zien. Valerie en ik wisten niet echt hoe te reageren. We vonden wel dat Madame Eunice gelijk had maar vonden het nogal een harde manier, hoe ze het overbracht naar de andere leerkrachten. De sfeer was de hele ochtend ver te zoeken op Dabee (school). We probeerden wat te lachen, foto’s te nemen, maar dit hielp niet veel. Later op de week zag je wel dat de leerkrachten hieraan werkten. Ze keken voor nieuwe uniformen en stimuleerden de kinderen om Engels te spreken.  Dit voelde goed om te zien dat er zoveel wilskracht was vanuit de leerkrachten. De meeting van Madame Eunice had dus iets opgeleverd.

DSC08895.JPG

 

Vorige weken werden we door de leerkrachten al een paar keer verwend met lekkere tussendoortjes. Typische cultuurgebonden gerechtjes! Zo hebben we in de vorige weken met de juffen samen fried patatos gemaakt. Om hen te bedanken maakten we deze week zelf iets om hen te bedanken. We maakten bananenpannenkoeken. Omdat onze leerkrachten zoetebekken zijn hadden we nog wat extra suiker mee, ze waren er verzot op. (Competentie: culturele relationele competentie)

 

 

 

De lessen wiskunde probeerde ik steeds te herhalen. Met materiaal, tekeningen,… Maar dankzij Sunshine4kids had ik nog een geheim wapen: Filou. De klaspop van sunshine4kids. Want wees eerlijk, welk kind houdt niet van een pop die zorgt voor wat filou-streken. Ik zou Filou de kleuters hun aandacht laten trekken en helpen met de oefeningen te maken. Zo verhoog ik misschien de betrokkenheid van de kleuters.
Dinsdagochtend kwam teacher Noëlla naar me toe om te vragen of het oké was als zij de wiskunde lessen overnam. Ze had waarschijnlijk ook al door dat het mij niet echt lukte. Ik zei dat het oké was maar ik het zeker en vast ook verder wou proberen. Ze wou eerst de ‘+’ onder de knie krijgen en daarna mocht ik terug overnemen. We zijn nu vrijdag en teacher Noëlla nam de wiskunde lessen van een volledige week over. Ik hielp de kinderen ondertussen bij het maken van de oefeningen en verbeterde de schriften. Teacher Noëlla kwam donderdag naar mij om te zeggen dat het niet goed lukte om de oefeningen te maken. Ik stelde voor om maandag te starten met een vorm van co-teaching voor de lessen wiskunde. Zij kan de uitleg verder geven aan de kleuters en ik zou dan verder werken met de kinderen die de oefeningen wel al onder de knie hebben. Ik kreeg erg weinig reactie op dit voorstel. Maandag ga ik hierover opnieuw in gesprek.

Woensdag 28 februari : bezoek Shine School
Deze week gingen we op bezoek bij Shine School. Silke (Vives) en Lynn (AP Antwerpen) lopen daar hun stage. Het was een heel groot verschil met vorige week. De school is zeer arm en het gebouw bestaat uit wat hout en ijzeren platen. Niet te min is het een goede school, de leerkrachten zijn enthousiast en hoe ‘mama’ met hart en ziel elke middag een maaltijd maakt is prachtig om te zien. Nadat we iets aten hebben de leerlingen van class 2 en 3 gedanst voor ons. Silke en Lynn hadden hen een Nederlandstalig lied aangeleerd, grappig om de kinderen Nederlands te horen zingen maar dit ging vrij goed!

Donderdag 1 maart: start project
Dan de start van mijn project. Het introduceren van hoekenwerk in de kleuterklas. Hiervoor deed ik beroep op het materiaal van de klas en creatieve ideeën van mijn juf en mezelf samen. Dinsdag gingen we samen zitten om ideetjes op te doen. Er kwamen leuke en creatieve ideetjes uit zoals simpelweg een bewegingshoek op de speelplaats en een rustige boekenhoek in de ‘slaapruimte’. Wegens verschuivingen en uitlopen van uren ben ik pas donderdag kunnen starten met mijn hoekenwerk. Om te starten gaf ik hun zelf een hoek om daarna door te schuiven. Om de uitleg van alles te geven was teacher Noëlla er niet bij want ze moest even weg. Zo werd het wel moeilijk om alles uitgelegd te krijgen. Met handen en voeten heb ik het uitgelegd en de eerste ronde verliep best oké. Maar vanaf de kinderen moesten doorschuiven verliep het wat stroever. De  kinderen snapten het doorschuifsysteem niet en liepen maar wat rond in de klas.  Ik ben dan maar gestopt met het hoekenwerk en start dit later opnieuw op als teacher Noëlla erbij is.

Vrijdag 2 maart: lesdag
Op vrijdag zou ik dan mijn hoekenwerk voor de 2de keer testen. Maar ik kreeg te horen dat de les na de middag zou wegvallen omdat de kinderen heel moe zijn op vrijdag en dus na het eten meteen moesten slapen. Waardoor ik mijn project dus pas maandag opnieuw kan uitproberen.

Ik besprak met Dolly het probleem dat mijn mentor heel vaak uit klas is. Waardoor ik lessen niet kan uitvoeren omdat de kinderen mij niet voldoende begrijpen. Ik ga hierover maandag in gesprek met teacher Noëlla. Het zou niet mogen dat de mentor zo vaak uit klas is. Dit kan misschien komen omdat ze zwanger en dus heel moe is. Dolly stelde voor om in gesprek te gaan met madame Eunice om te kijken voor een vervangster terwijl mijn mentor kan rusten tot ze moet bevallen. Ze vertelde me dat ze misschien wel dit weekend of volgende week moet bevallen. Spannend!!!

Zaterdag 3 & zondag 4 maart: weekend
Dit weekend hebben we onze tijd besteed om een aantal Keniaanse culturen van dichterbij te bekijken. Dankzij Dolly werden we zondagochtend uitgenodigd op een trouw van lokale Moslims. Nadat we de plechtigheid bijwoonden kregen we nog Pilow en een zwarte thee. Ze waren zeer gastvrij want we werden bij aankomst meteen stoelen aangeboden en kregen de beste plaats om de trouw van dichtbij te volgen. Er kwam een moment waarin ze gingen bidden en daarvoor moesten we een doek op ons hoofd hebben. Zodat we hun geloof niet schonden. We werden meteen doeken gebracht en zonder veel problemen mochten we de dienst verder bijwonen. Na de trouw gingen we samen met Dolly de andere kant van Kenia gaan bezoeken op het vlak van religie. Ze bracht ons naar een kerk waar we een christelijke dienst mochten bijwonen. Naast de lovende woorden die we te horen kregen van de pastoor werden er prachtige liederen gezongen en gespeeld door het lokale koor. Mannelijke en vrouwelijke stemmen door elkaar begeleid door gitaren, een drumstel en een keyboard. Er was zelfs een projector voorzien waardoor we luidkeels de liedjes mochten meezingen. (Competentie: culturele kennis)

Week 4 (19/02-25/02)

Maandag 19 februari : lesdag
Normaal gezien zou deze week er volledig anders hebben uitgezien. Maar sinds vrijdag wisten we dat de planning een beetje bijgestuurd zou worden. Volgens de eerste planning waren er maandag en dinsdag nog steeds examens. De woensdag gingen we dan een volledige dag spelen met de kinderen zodat ze de examens een beetje konden vergeten. Op donderdag zouden we dan de jaarlijkse uitstap doen naar de zee.

Vrijdag kwam Madame Eunice ons vertellen dat er een paar dingen zouden veranderen. De examens gingen toch sneller dan verwacht dus maandag, dinsdag en woensdag waren het gewone lesdagen. Op donderdag zouden we normaal naar de zee gaan met de hele school, maar door omstandigheden ging deze uitstap niet door. Ze had een beter alternatief gevonden als uitstap, maar deze moest eerst verder worden uitgewerkt. Daardoor zou de donderdag ook een gewone lesdag worden. Op vrijdag zou dan de mid-term break starten, vergelijkbaar met de krokusvakantie in België. Dit werd ook een beetje gewijzigd want de mid-term break startte plots op donderdag. Dat werd ons dinsdag meegedeeld.

Zoals gezegd startten we onze week met het geven van onze lessen. Ik begon deze week in de les wiskunde met het aanleren van + en -. Om op veilig te spelen begon ik enkel met +. Het zijn nu eenmaal kleuters en + en – aanleren is nu niet echt gemakkelijke leerstof. De eerste les begon ik door met tekeningen op het bord te werken. De kleuters zeggen mij na, tellen, en geven de uitkomst met enige hulp. Ik gaf de leerlingen hun oefeningenboek en liet hen erin werken. Wanneer ze klaar zijn, komen ze tot bij mij om te verbeteren. Dit is een gewoonte in deze klas. Ik merkte al snel een groot probleem. De nieuwe oefeningen omtrent + lukten helemaal niet. De herhalingsles rond de 1-1 relatie die ze vorige vrijdag perfect maakten op hun examen was zelfs rampzalig. Ik wist even niet wat gedaan en liet de wiskunde les even voor bekeken. Ik ging door met wat buitenactiviteiten om de kinderen hun gedachten even te verzetten.

IMG_20180220_112617239.jpg

Dinsdag 20 februari: Lesdag
Dinsdag startte ik opnieuw met de les wiskunde. Ik had de dag ervoor met de andere studenten die lager onderwijs studeren gebrainstormd hoe ik dit kon aanpakken. Ik ging net zoals op maandag blijven gebruik maken van stenen om de oefening visueel te maken. Ook ging ik verder met de + oefening uit te tekenen op het bord met voorwerpen. Geen cijfers maar het tekenen van boekentassen. Met veel moed startte ik de les opnieuw op. Ik merkte dat de herhalingsles weer opkrikte en deze over het algemeen wel lukte. Daarna gaf ik de les over + nogmaals. Opnieuw lukte dit aan het bord matig maar in hun oefeningenboek ging alles mis. Ik begon te twijfelen aan mezelf. Legde ik de leerstof niet voldoende uit? Begrepen ze de termen niet die ik gebruikte? Was mijn Engels voor hen niet duidelijk genoeg? Het was frustrerend te zien dat ik na al die moeite nog steeds geen resultaat zag bij de kleuters dus ging ik om raad bij teacher Noëlla. Ik vroeg haar of zij de komende les eens wou geven zodat ik kon zien wat zij deed om het uit te leggen aan de kinderen (Competentie: culturele ontvankelijkheid). Zodus gaf teacher Noëlla de volgende les wiskunde. Ze startte met een spel die ik de kinderen had aangeleerd. Het was leuk om te zien dat ze ook iets overnam wat ik hen had geleerd. Daarna begreep ik echt niet wat er gebeurde. Teacher Noëlla gaf de volledige les wiskunde in het Swahilli… In het midden van de les sprak ze mij even aan dat ze de les volledig gaf in het Swahilli zodat de kinderen haar zouden begrijpen. Na de les ben ik naar haar toegestapt om te gaan vragen waarom ze het zo heeft aangepakt? Ze weet dat ik verplicht ben om in het Engels les te geven dus ik denk persoonlijk dat 1 les Swahilli geen nut heeft. Als ik de oefeningen bekeek achteraf had ik ook niet het gevoel dat er meer leerlingen waren die de oefeningen beter konden. De dag erna probeerde ik het opnieuw maar zelfs met hun eigen materialen, zichzelf, tekeningen lukte dit niet. Ik geef niet op en ga volgende week opnieuw door met de lessen wiskunde. Al ga ik het helemaal anders aanpakken. Ik start vanaf het begin. Eerst hoeveelheden herkennen daarna door naar bewerkingen. (Competentie: zich handhaven in stressvolle situaties)

Woensdag 21 februari: Bezoek New Diani
Op woensdagnamiddag stond zoals gewoonlijk een uitstap met de volledige groep gepland. De komende weken bezoeken we elkaars scholen. Zodat we ook een kijk krijgen hoe de medestudenten elke dag lesgeven en ook eens een ander beeld krijgen dan onze eigen school. Deze week stond New Diani op de planning. Daar staan Ariadne (Hogeschool AP) en Stefanie (vrijwilligster) om les te geven of om de kinderen te helpen. Een grote school voor zowel kleuter als lager onderwijs. De gebouwen zijn super mooi en staan vol prachtige muurschilderingen. Spijtig genoeg is er een leerkrachten tekort. Waardoor sommige leerkrachten lesgeven in 2 verschillende klassen. De hogere jaren zijn ook heel klein. Zoals klas 5 en 6 tellen amper 6 leerlingen.

 

Donderdag & vrijdag 22-23 februari: Mid-term break
Donderdag, vrijdag en komende maandag moeten wij niet naar school. Het is mid-term break op al onze scholen. Het zal leuk zijn om het land en de cultuur nog wat verder te ontdekken. Na de break start ik ook mijn eerste project op: hoekenwerk introduceren in PP1. Samen met teacher Noëlla brainstorm ik welke activiteiten we zullen aanbieden in de kleuterklas en wat onze rol als teachers hierin kunnen inpassen. (Competentie: samenwerken en netwerken)

DSCN1411-De slaapkamer van een dorpeling uit Ukunda die we bezochten tijdens het weekend.-

DSCN1467-De lokale vrouwen die hun was doen aan de rivier.-IMG_20180207_141834830-Een kijkje langs de straten van Diana.-

IMG_20180225_081023122
-Handmatig de was doen!-


Week 3 (12/02-18/02)

Maandag 12 februari: mijn eerste Keniaanse stagelessen
De week startte heel spannend. Ik mocht er eindelijk aan beginnen, de eerste Keniaanse stagelessen. Ik wist niet helemaal wat er mij te wachten stond. Zouden de kleuters mij wel begrijpen? Zijn de lessen niet te moeilijk of te gemakkelijk? Toen ik aankwam op school stelde mijn mentor mij gerust. Ze zou me helpen waar nodig en als het niet lukte sprong ze met plezier in.

Ik startte mijn stagedag met een les Nederlands. Al snel had ik door dat de taalbarrière de interactie met de kinderen vermoeilijkte. (Competentie: taalstrategieën hanteren) De juf ging naast me staan en vertaalde af en toe mijn vragen naar de kleuters toe. Je merkt wel dat de kleuters niet gewend zijn om te werken met interactie. De kinderen herhalen alles wat je zegt. Dinsdag ging ik verder met het geven van de lessen. Ik kon niet al mijn lessen geven want er moest tijd gemaakt worden voor herhaling. Woensdag starten de examens dus de kinderen moeten klaargestoomd worden voor de examens. Ik gaf 2 keer een uur herhaling. Daarin werden de examenvragen eens overlopen en moesten de kinderen deze beantwoorden.27972961_10208566400356298_9080984402334100314_n.jpg

Woensdag 14 februari: start van de examens
Woensdagochtend was heel spannend. Hoe zouden de examens verlopen? Ik kwam op school en de kinderen waren reeds bezig met herhalen. Het alfabet opzeggen, de getallenlijn tot 50 opzeggen en alle posters in de klas opnoemen. Na de bijeenkomst buiten startten de examens. De dag begon veel vroeger dan voordien. Op een gewone lesdag starten we rond 9uur maar de examens starten al om 8u15. De kleuters werden opgedeeld in 2 groepen. De kinderen die iets beter hun Engels beheersen mochten bij mij hun examen doen en de anderen gingen bij juf Noëlla. We startten met het mondeling examen. Daarin zaten de verschillende lessen verworven.

Wat me sterk opviel is dat de kleuters die langskwamen bij mij relatief laag scoorden. Het leek me heel raar want in klas zijn ze met vrij wel alles goed mee en het zijn de kinderen die het sterkst scoren tijdens andere examens. Ik was dan heel benieuwd naar de scores van de andere kleuters. Tegen alle verwachtingen in waren de scores van de andere kinderen heel hoog. Zelfs de hoogste van de klas.

De ene verwondering volgde de andere op. Ik ging naast juf Noëlla zitten toen ze een examen ging afnemen. Ik begreep niet wat ik zag. Ze vulde vragen in voor de kleuters en wanneer de kleuters het Engelse antwoord niet wisten mocht dit beantwoord worden in het Swahilli’s, dit tijdens een examen Engels. Ik was onder de indruk want de goede examenresultaten kwamen dus niet door de kinderen maar dankzij de hulp van de juf. De dagen erna werd het enkel nog ingewikkelder. De juf hing een gemaakt exemplaar van het examen op in de klas zodat de kinderen het enkel moesten overschrijven. De manier van examens maken zou op deze manier in België nooit getolereerd worden. Ik vind het wel spijtig dat dit op deze manier gebeurt. De kinderen krijgen zo geen goed beeld van hun kennen en kunnen. Ik wil hieraan werken door de komende weken meer te werken in vraagvorm en met handen en voeten alles uit te leggen. Zodat eind maart, de volgende examenperiode, de kleuters de hulp van de juf minder nodig hebben. Ik ga hiermee ook in gesprek met de juf. Ik wil graag weten waarom ze het op deze manier doet en wat we nu gaan doen met de examens die ik verbeterde want deze scores zijn nu opvallend lager. Aangezien ik het niet toeliet om te antwoorden in het swahilli’s. (Competentie: zich internationaal oriënteren)

Woensdagnamiddag: bezoek naaischool
Samen met Pascale en Dolly gingen we afgelopen woensdag een bezoek brengen aan de naaischool een beetje verderop. Deze school werd opgericht met de hulp van verschillende organisaties, waaronder ook Sunshine4Kids. We werden hartelijk ontvangen door de afgestudeerde studenten die net bezig waren aan een workshop. honderden keukenschorten en tassen werden gemaakt voor bestellingen die geplaatst waren in België. Je zag dat de meisjes dit met hart en ziel deden.
Na het eten van onze lunch volgde een optreden. Eerst was het hun beurt, alweer op prachtige Keniaanse muziek en met de bijhorende danspassen. Ook wij trokken opnieuw onze dansschoenen aan en toonde de studenten onze moves.

Indien we dit wensten mochten we kledij laten maken op maat. Iedereen was hier natuurlijk dol enthousiast over. Ze namen onze maten en lieten weten hoeveel meters stof we moeten kopen. Als je de stof hebt aangekocht breng je deze terug naar het naai atelier en maken zij alles wat je wilt. Als we op deze manier de studenten kunnen sponsoren vinden we dit natuurlijk niet erg. We komen dus zeker en vast nog terug naar deze prachtige school.

 

 

Volgende week maandag start ik met het voorbereiden van mijn project. Ik mis in deze klas het kleutergehalte. Er wordt niet gespeeld, de kinderen moeten alles leren door te herhalen en tijd maken voor het muzische wordt hier niet gedaan. Daarom zou ik op dinsdag 27 februari graag willen starten met hoekenwerk. Zo kan ik alle lessen aftoetsen in de hoeken, wordt er plaats gemaakt om alles al spelend te leren en kan ik mij tijdens het hoekenwerk meer gericht bezig houden met de kleuters als individu. Mijn mentor vond dit een leuk project om uit te proberen en ook Pascale van Sunshine4Kids steunde mij hierin. (Competentie: andere perspectieven onderzoeken)


Week 2 (05/02-09/02)

Maandag tot donderdag: De observatieweek
Sinds maandag hebben we mogen toekijken hoe de juffen lesgeven op Dabee Baraka. Ik mocht reeds helpen bij het verbeteren en het opmaken van de lessen en soms zelf eens een les overnemen. Het was een heel leerrijke week. Prachtig om te zien hoe ze aan een 2de kleuter al aanleren hoe te leren lezen, schrijven en rekenen. Ook ad l heb ik er soms toch mijn bedenkingen bij of het al dan niet te vroeg is.

We zijn maandag gestart met een meeting. Alle juffen en de directrice gingen samen zitten om de kalender voor de komende 2 maanden op te maken. De examens werden ingepland en de vakantie staat vast. De directrice moet rekening houden met het aantal schooldagen want als er te weinig schooldagen zijn, komen de kinderen niet naar school. Dan kan Madame Eunice haar leerkrachten ook niet uitbetalen. DSCN1138.JPG

In de loop van deze week kreeg ik veel hulp van mijn mentor. Ze heeft alles zo goed mogelijk uitgelegd zodat ik mij goed kon voorbereiden op de lessen die ik zal moeten geven (Competentie: maatschappelijke betrokkenheid tonen). Natuurlijk is alles hier niet vooruit geschreven en is het al heel uitzonderlijk als je vroeger dan 2 dagen ervoor je lessen weet. Wat me opvalt is dat ik zelf heel veel voorstellen mag doen om thema’s uit te werken en mijn mentor steunt dan bij waar nodig. Tijdens deze week merkte ik ook op dat mijn juf heel kindgericht werkt. Dit weerspiegelt ze door de oefeningen in het boek voor sommige kinderen te vergemakkelijken of moeilijker maken. Dit gaat gemakkelijk aangezien hier geen voorgedrukte invulboeken aanwezig zijn. De oefeningen worden voor elk vak handmatig door de juf genoteerd.

Elke dag startte met een taal en een rekenles. De andere uren worden afwisselend opgevuld met social, science, creative, music en movement. Wat opvalt is dat de lessen taal en rekenen vaak uitlopen en de andere dan wegvallen. Want nu zijn ze heel geconcentreerd op het maken van goede examens. Je leest het goed: examens. Hier worden er vanaf de kleuterklas examens afgenomen voor maar liefst 5 dagen. Daaronder valt een algemeen mondeling examen en 4 dagen schriftelijk examen, met elke dag een bepaald vak. Bij ons in Dabee Baraka starten de examens volgende week woensdag (14 februari 2018). Als je dit dan gaat vergelijken in België zien we grote verschillen. Bij ons zijn de kleuterklassen opgemaakt in hoeken en zijn er van examens nog lang geen sprake (Competentie: kennis hebben van de beroepsuitoefening in andere landen).

Vrijdag 9 februari: uitstap met Sunshine4Kids.
Op vrijdag moesten we niet naar onze stageschool. We werden door Pascal en Dolly, 2 leden van S4K meegenomen naar 2 scholen iets verderop. Om 6.45 werden we buiten verwacht om een autorit van 2 uur af te leggen. Eerst stopten we aan een lagere school ‘Jambo’, waar we heel hartelijk ontvangen werden met bloemen en alles kinderen zongen liedjes. We kregen een rondleiding en waren onder de indruk wat de school al allemaal verricht heeft en wat S4K hun rol hierin was.

Daarna reden we door naar Rose Makwerie. Een internaat voor jonge meisjes van 12 tot 15 jaar. Ze blijven daar slapen en krijgen daar ook les om uithuwelijken en zwangerschappen te voorkomen. Toen wij aankwamen werden we alweer hartelijk ontvangen en kregen een rondleiding doorheen de school en met heel veel trots toonde ze hun nieuwe slaapzaal. Wat Magnifiek is, is hoe zelfstandig deze meisjes op hun leeftijd al zijn. Een beetje verderop lag een rivier. Daar halen de mama’s hun water om te koken, wassen en om het cement te maken voor de nieuwbouw. De vrouwen die helpen op het domein worden door iedereen de mama’s genoemd (Competentie: culturele kennis).

Maandag 11 februari mag ik starten om een nieuwe letter aan te leren en leer ik ze ook verder tellen van 1 tot 40. Ik ben heel benieuwd of de taalbarrière geen probleem zal zijn. Lees eind volgende week verder hoe mijn eerste stageweek als teacher Lisa is verlopen.

 

 


Week 1 (31/01 – 04/02)

Tijdens deze eerste indrukken werkte ik vooral aan: culturele relationele competentie

Eindelijk was het moment aangebroken dat we konden vertrekken richting Brussels Airport.
Donderdag 1 februari: Aangekomen in Mombasa.
Na een vlucht van 15 uur was het vol spanning wachten of onze valiezen zouden aankomen. Zonder veel problemen zaten we al snel in de auto om nog een rit van 2 uur te maken naar ons verblijf. Saïdi was onze chauffeur, een bekend gezicht van de organisatie Sunshine4Kids.  Het was 6 uur in de ochtend (lokaal uur) wanneer we door Mombasa richting Diana Beach reden. Ongelooflijk wat er op dat uur al allemaal te zien was langs de straten. Honderden mensen waren op pad om naar school of naar hun werk te gaan. Saïdi vertelde dat de winkels open gaan wanneer ze wakker worden, dus dit kan variëren. We kregen meteen een blik op de realiteit. Iedereen was muisstil in de auto. Misschien kwam dit ook omdat we allemaal vastgeroest zaten aan de zetel want het verkeer in Kenia is een heel avontuur.
De eerste dag in Kenia ging snel voorbij. We zagen al kort de buurt door naar de winkel te gaan, een Keniaans nummer te kopen en de volledige crew te ontmoeten van Sunshine4Kids

Vrijdag 2 Februari: De eerste ontmoeting met Dabee Baraka.
Samen met Valerie, een medestudent van de hogeschool Antwerpen vertrokken we richting school. (Competentie: culturele flexibiliteit) Toen we aankwamen werden we hartelijk ontvangen door Madam Eunice, de directrice van het schooltje. Het is enkel een kleuterschool en bestaat uit de babyclass (peuterklas), PP1 (2de kleuter) en PP2 (3de kleuter). We kregen een rondleiding door de school en ontmoetten elk onze juffen. Het is nog wat aftasten hoe we ons moeten gedragen, de gewoontes zijn hier helemaal anders. Zo kwamen we aan en kregen we meteen 3 kussen van de directie en juffen en werden we bijna letterlijk de klas ingetrokken.
Daarna werden we allemaal naar buiten geroepen. De kleuters en de juffen gingen dansen voor ons. Zelfs in het warme weer houdt het hen niet tegen om te zingen en dansen, springen of lopen. Het was een top ontvangst.

 

 

 

Eens in de lessen trok ik toch wel mijn ogen open. Als je in België denkt aan een kleuterklas denk je aan hoekjes en veel speelgoed. In Dabee Baraka is dit helemaal het tegenovergestelde. In de klas zijn enkel tafels met stoelen voorzien. De eerste les was een les taal. Geloof het of niet maar hier in de 2de kleuterklas leren de kinderen lezen, schrijven en rekenen. Dit zal in de klas voor mij toch de grootste aanpassing zijn. Welke taal ik moet spreken? Engels, maar of zij mij begrijpen en omgekeerd? Geen idee. Het zal de eerste dagen / weken zoeken zijn naar de juiste verwoordingen, maar ik ben zeker dat ik me snel zal kunnen aanpassen naar hoe zij hun uitdrukken. (Competentie: culturele veerkracht) Het was een dag vol indrukken. Als we naar huis gingen, was het allemaal wat dubbel. We moeten ons aanpassen aan hun manier van lesgeven wat helemaal verschilt met de principes van België. Ik ben wel heel benieuwd om hun stijl te leren kennen.

Nu het weekend voor de deur staat is het even uitrusten. Maar vanaf maandag begint de observatieweek. Ik hoop hier veel van op te steken zodat ik met een goed gevoel mijn stagedagen kan beginnen.


Aftellen maar!

Het is bijna zover. Exact nog 10 dagen en ik vertrek met 7 andere studenten richting Kenia. Alles is gereed voor vertrek: het visum, de tickets, het verblijf. Nu enkel nog wij!

Wil je graag al mijn avonturen mee volgen vanuit het thuisfront? Lees hier dan al mijn verhalen of volg mij op facebook.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s